خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۵۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من از گلبانگ رنگین روی گلهای چمن دارمعقیق نامدارم حق شهرت بر یمن دارم
۲
اگر بیرون نمی آیم ز خلوت نیست بی صورتسخن رو در من آورده است و من رو در سخن دارم
۳
کجا همسنگ با من می شود مجنون بیجوهرکه من سنگ فسان از بیستون چون کوهکن دارم
۴
نمی گردد حجاب نور وحدت پرده کثرتنظر بر شمع چون پروانه من از انجمن دارم
صفحهٔ ۱ از ۲