خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۵۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارمندارم هیچ اگر در کف خط آزادیی دارم
۲
به من کی می رسد با پای چو بین زاهد خود بینکه من چون جذبه دریای رحمت هادیی دارم
۳
میفکن ای فلک در جنگ با من تخم سست خودکه از دل در بغل من بیضه فولادیی دارم
۴
بر اوراق جهان از خط باطل چون جوانمردانبه اقبال سبکدستی خط آزادیی دارم
صفحهٔ ۱ از ۲