خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۵۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانممن این تقویم پارین را به از امسال می دانم
۲
تو کز کیفیت حسن چمن بی بهره ای، می خورکه من هر شبنمی را رطل مالامال می دانم
۳
مرنج از من اگر جان را به استقبال نفرستمکه از جا رفتن دل را من استقبال می دانم
۴
بغیر از زیر بار عشق در زیر فلک هر کسکه زیر بار دیگر می رود، حمال می دانم
صفحهٔ ۱ از ۳