خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۵۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خود دور آن پری‌رو را نمی‌دانم نمی‌دانمجدا ز بحر این جو را نمی‌دانم نمی‌دانم
۲
اگرچه پیرهن در مصر و در کنعان بود نکهتز پیران جدا بو را نمی‌دانم نمی‌دانم
۳
به چشم من شب و روز جهان یکرنگ می‌آیدنزاع ترک و هندو را نمی‌دانم نمی‌دانم
۴
نمی‌باشد گل رعنا بهارستان وحدت رامسلمان را و هندو را نمی‌دانم نمی‌دانم
صفحهٔ ۱ از ۳