خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۵۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهمچو موج این نغمه سیراب را پیوسته می خواهم
۲
می خامم، کمال من بود در جوش تنهاییازین میخانه چون، هم خانه ای در بسته می خواهم
۳
زتنهایی گره در رشته پرواز می افتدسبک پروازی از قید علایق جسته می خواهم
۴
کمند عشق دنبال سر آزاده می گرددز فکر هر دو عالم خاطر وارسته می خواهم
صفحهٔ ۱ از ۳