خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نظربازی از آن تنگ شکر ساخته‌امبه همین رشته ز دریای گهر ساخته‌ام
۲
زیر یک پیرهنم در همه جا با یوسفمن که زان یار گرامی به خبر ساخته‌ام
۳
چون به آسانی از آن نخل کنم قطع امید؟دهنی تلخ به امید ثمر ساخته‌ام
۴
شعله عشق محال است به من پردازدجگر سوخته را دام شرر ساخته‌ام
صفحهٔ ۱ از ۴