خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به که در پیش تو اظهار محبت نکنملب خود زخمی دندان ندامت نکنم
۲
نگرفته است خراج از عدم آباد کسیچون به یک بوسه ز لعل تو قناعت نکنم؟
۳
آن غیورم که اگر شیشه به من کج نگردبه قدح دست دراز از سر رغبت نکنم
۴
دل بر این عمر سبکسیر نهادن غلط استبر سر ریگ روان طرح عمارت نکنم
صفحهٔ ۱ از ۲