خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایمچو نی خامه ز شکر به سخن ساخته ایم
۲
چشم ما بر زر گل نیست ز بی برگیهاما چو بلبل به نوایی ز چمن ساخته ایم
۳
لقمه بوسه زیاد از دهن جرأت ماستما به حرف از لب آن غنچه دهن ساخته ایم
۴
از شکر چاشنی حرف گلوسوز ترستهمچو طوطی ز شکر ما به سخن ساخته ایم
صفحهٔ ۱ از ۳