خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایموسعت حوصله را مهر دهان ساخته ایم
۲
وقت ما را نکند موج حوادث ناصافما به این سلسله چون آب روان ساخته ایم
۳
نه سر گفتن و نه ذوق شنیدن داریمبا لب خامش و با گوش گران ساخته ایم
۴
نقش امید جهان روی به ما آورده استتا چون آیینه به چشم نگران ساخته ایم
صفحهٔ ۱ از ۳