خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق کو تا (به) نم اشک نظر تازه کنیمنمک شور قیامت به جگر تازه کنیم
۲
دست کوتاه کنیم از کمر رشته جانعهد و پیوند به آن موی کمر تازه کنیم
۳
از سر جان و دل آغوش گشا برخیزیمبیعت هاله خود را به قمر تازه کنیم
۴
تیشه در دست به جولانگه شیرین تازیمنام فرهاد به هر کوه و کمر تازه کنیم
صفحهٔ ۱ از ۳