خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۶۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبهارست بیا روی به میخانه کنیممغز را از می گلرنگ پریخانه کنیم
۲
بوسه را گرد لب جام به دور اندازیمجگر سوخته خال لب پیمانه کنیم
۳
شیوه خانه بدوشی به سبو بگذاریمپای محکم چو خم باده به میخانه کنیم
۴
قصر گردون پی آسایش ما ساخته اندچند در زیر زمین مور صفت خانه کنیم
صفحهٔ ۱ از ۳