خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟نی غلطم، در دل ما بوده‌ای
۲
دوش ز هجر تو جفا دیده‌امای که تو سلطان وفا بوده‌ای
۳
آه که من دوش چه سان بوده‌ام!آه که تو دوش که را بوده‌ای!
۴
رشک برم کاش قبا بودمیچون که در آغوش قبا بوده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳