خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از مه من مست دو صد مشتریغمزه او سحر دو صد سامری
۲
هر نفسی شعله زند دین از اوسوز نهد در جگر کافری
۳
آتش دل بر شده تا آسمانوز تف او گشته افق احمری
۴
دوش جمال تو همی‌شد شتابدر کف او مشعله آذری
صفحهٔ ۱ از ۳