خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به جای باده اگر در پیاله آب کنیمز تنگ حوصلگی مستی شراب کنیم
۲
چو نخل موم بر و بار ما ملایمت استچگونه سینه سپر پیش آفتاب کنیم؟
۳
چو موج بر صف دریا زنیم و خوش باشیمبه خویش کار چرا تنگ چون حباب کنیم؟
۴
اگر نه خاطر روی تو در میان باشدز آه چشمه آیینه را سراب کنیم
صفحهٔ ۱ از ۲