خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جنون کجاست که دستی به کار بگشاییمز کار چرخ گره غنچه وار بگشاییم
۲
ز برق آه بسوزیم مهر و ماهش راگره ز رشته لیل و نهار بگشاییم
۳
چنین که تنگ گرفته است روزگار به ماامید نیست درین روزگار بگشاییم
۴
گل از جدایی ما می کند گریبان چاکچه لازم است گریبان به خار بگشاییم
صفحهٔ ۱ از ۲