خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی سخن ز آینه‌رویان ندیده‌امگاهی ز پشت آینه حرفی شنیده‌ام
۲
در قبضه من است رگ خواب هرچه هستهر کوچه‌ای که هست به عالم دویده‌ام
۳
لب‌تشنهٔ فراقم و آمادهٔ وداعتیر ز شست جسته، کمان کشیده‌ام
۴
از جور روزگار ندارم شکایتیاین گرگ را به قیمت یوسف خریده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۴