خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۷۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین نه صدف به روشنی دل گذشته امچون بحر بیکنار ز ساحل گذشته ام
۲
مجنون به گرد من نرسد در گذشتگیچون گردباد، راست ز محمل گذشته ام
۳
از دیر و کعبه نیست خبر رهرو مراچون برق بر سیاهی منزل گذشته ام
۴
دلبستگی به سایه مرا سنگ ره شده استچون سرو و بید اگر چه ز حاصل گذشته ام
صفحهٔ ۱ از ۳