خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را ز جوش گریه نگردید تاب کمزور شراب عشق نگردد ز آب کم
۲
بی داغ عشق پختگی از دل طمع مدارخام است میوه ای که خورد آفتاب کم
۳
آتش حریق بال سمندر نمی شودمستور را ز باده نگردد حجاب کم
۴
از وعده دروغ، دلی شاد کن مراهر چند تشنگی نشود از سراب کم
صفحهٔ ۱ از ۲