خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟
۲
تلقین خون مرده دلم را سیاه کردتا چند با سیاه دلان گفتگو کنم؟
۳
روشندلی نمانده درین باغ و بوستانبا خود مگر چو آب روان گفتگو کنم
۴
خیزد ز شیشه خانه دل بانگ الامانهر جا من شکسته زبان گفتگو کنم
صفحهٔ ۱ از ۲