خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آغاز خط مفارقت از یار می‌کنمدر نوبهار پشت به گلزار می‌کنم
۲
حرفی که از لب تو شنیدم چو طوطیانروزی هزار مرتبه تکرار می‌کنم
۳
بر دست کار رفته نباشد گرفت و گیرچون بهله دست در کمر یار می‌کنم
۴
هرگز به عاشقان نکند چشم نیم‌خوابنازی که من به دولت بیدار می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۲