خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاری مکن که رو به در آسمان نهمهر تیر ناله ای که بود در کمان نهم
۲
کاری مکن که پا کشم از آستان توداغ صبوریی که ندارم به جان نهم
۳
کاری مکن که بدعت وارستگی ز عشقمن در میان سلسله عاشقان نهم
۴
کاری مکن که نیمشب از رخنه قفسراه گریز پیش دل ناتوان نهم
صفحهٔ ۱ از ۲