خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما نقل باده را ز لب جام کرده ایمعادت به تلخکامی از ایام کرده ایم
۲
دانسته ایم بوسه زیاد از دهان ماستصلح از دهان یار به پیغام کرده ایم
۳
از ما متاب روی که از آه نیمشببسیار صبح آینه را شام کرده ایم
۴
ما را فریب دانه نمی آورد به دامکز دانه صلح با گره دام کرده ایم
صفحهٔ ۱ از ۳