خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چندین کتاب در گرو باده کرده ایمتا از غبار، صفحه دل ساده کرده ایم
۲
امروز نیست دست سبو زیر بار مادایم مدد به مردم افتاده کرده ایم
۳
از ترکتاز حادثه از جا نمی رویمبر گرد خود حصار، خم باده کرده ایم
۴
در آفتاب زرد خزان خنده می زنیمخود را چو سرو از ثمر آزاده کرده ایم
صفحهٔ ۱ از ۲