خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مادام را ز دانه صیاد دیده ایمدر صلب بیضه جوهر فولاد دیده ایم
۲
کفران نعمت است شکایت ز نیستیآنها که ما ز عالم ایجاد دیده ایم
۳
خواهد فتاد دامن زلفش به دست مااین فال را ز شانه شمشاد دیده ایم
۴
هرگز نبوده است به این رتبه حسن خطما سر بسر قلمرو ایجاد دیده ایم
صفحهٔ ۱ از ۲