خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۸۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما همچو خار سلسله جنبان آتشیمسنگ فسان تیزی مژگان آتشیم
۲
تا تازه ایم نبض بهاریم همچو خارچون خشک می شویم رگ جان آتشیم
۳
از درد و داغ عشق نداریم شکوه ایما چون شرار طفل دبستان آتشیم
۴
تا غنچه ایم پرده رازیم عشق راچون باز می شویم گلستان آتشیم
صفحهٔ ۱ از ۵