خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عزیزی و کریم و لطف داریولیکن دور شو، چون هوشیاری
۲
نشاید عاشقان را یار هشیارز هشیاران نیاید هیچ یاری
۳
مرا یکدم چو ساقی کم دهد میبگیرم دامن او را به زاری
۴
صراحی‌وار خون گریم به پیششبجوشم همچو می در بی‌قراری
صفحهٔ ۱ از ۴