خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیمدر حلقه تقلید گرفتار نگشتیم
۲
از کعبه و بتخانه گذشتیم به تعجیلقانع به نگاه در و دیوار نگشتیم
۳
چون برق گذشتیم ازین پرده نیلیاز آینه مشغول به زنگار نگشتیم
۴
خود را به سراپرده خورشید رساندیمچون شبنم گل بار به گلزار نگشتیم
صفحهٔ ۱ از ۴