خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قسم به ساقی کوثر که از شراب گذشتمزباده شفقی همچو آفتاب گذشتم
۲
حجاب چهره مقصود بود شیشه و ساغرنظر بلند شد، ازعالم حجاب گذشتم
۳
کشیده بود به دام فریب، عالم آبمصفای دل مددی کرد، همچو آب گذشتم
۴
ز هر چه داشت رگ تلخیی، امید بریدمچه جای باده گلگون، که از گلاب گذشتم
صفحهٔ ۱ از ۳