خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم سیاه شد از بس که برکتاب گذشتمکدام روز سیه بود کز شراب گذشتم؟
۲
چو نیست حاصل من غیر آه و ناله، چه حاصلکه چون قلم به سراپای هر کتاب گذشتم
۳
دلم فرود نیامد به هر چه چشم گشودمچو آفتاب براین عالم خراب گذشتم
۴
کدام کار که آسان نشد به همت عشقم؟اگر بر آتش سوزان زدم ز آب گذشتم
صفحهٔ ۱ از ۲