خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می شود از دم زدن خراب وجودمپرده آه است چون حباب وجودم
۲
گردش چشمی است دور زندگی منمد نگاهی است چون شهاب وجودم
۳
هیچ نبسته است در طلسم حیاتمجلوه خشکی است چون سراب وجودم
۴
ذره من زندگی ز خویش نداردبسته به دامان آفتاب وجودم
صفحهٔ ۱ از ۴