خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما خراباتی و نظر بازیمکاسه آشام و کیسه پردازیم
۲
با زمین گیری آسمان پروازبا خموشی بلند آوازیم
۳
سر به گردون فرو نمی آریمهمچو همت بلند پروازیم
۴
خاک دیوار فقر می لیسیمخصم حرصیم و دشمن آزیم
صفحهٔ ۱ از ۳