خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران
۲
ما سبکروحان به امید شهادت زنده ایمپیش ما ذکر حیات جاودان باشد گران
۳
هر دو عالم چیست تا نتوان بهای عشق داد؟قیمت یوسف چرا بر کاروان باشد گران؟
۴
هر سر موی مرا آورد در فریاد دردمیزبان گردد سبک، چون میهمان باشد گران
صفحهٔ ۱ از ۳