خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر آشفتگان دستار می باشد گرانکف بر این سیل سبکرفتار می باشد گران
۲
نیست هر دستی که از احسان خود منت پذیربر دلم چون تیغ لنگردار می باشد گران
۳
تن پرستان را به صحرای ملامت بار نیستپای خواب آلودگان بر خار می باشد گران
۴
یوسف از جوش خریداران به زندان رخت بردبر عزیزان گرمی بازار می باشد گران
صفحهٔ ۱ از ۵