خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختنهمچو طفلان هر طرف بهر تماشا تاختن
۲
تا چو سوزن رشته پیوند مریم نگسلیاز زمین بر آسمان نتوان چو عیسی تاختن
۳
چون توانی همعنان شد با سبکروحان، که تومانده کردی مرکب تن را ز بی جا تاختن
۴
دارد آتش زیر پای خویشتن موج سراباز سبک مغزی بود دنبال دنیا تاختن
صفحهٔ ۱ از ۲