خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند بزم باده پنهان از حریفان ساختن؟خویش را آراستن، آیینه پنهان ساختن
۲
پنجه خورشید را در آستین دزدیدن استعشق را در پرده ناموس پنهان ساختن
۳
کار بر شیرازه زلف تو مشکل می شودورنه آسان است دلها را پریشان ساختن
۴
می تواند مور، اگر بخت سخن یاری کندپایتخت خویش از دست سلیمان ساختن
صفحهٔ ۱ از ۳