خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۹۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چون درویشان توان با گاه گاهی ساختناز سبک مغزی است با زرین کلاهی ساختن
۲
خاک در چشمش، اگر گردد به ظاهر گوشه گیرهر که بتواند پناه از بی پناهی ساختن
۳
در تلاش نام نتوان چون عقیق ساده لوحبا دل پر خون به ننگ رو سیاهی ساختن
۴
بستر و بالین ز خشت و خاک کن در زندگیعاقبت چون خوابگاه از خاک خواهی ساختن
صفحهٔ ۱ از ۳