خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به حرف پوچ تا کی شاد خواهی ساختن؟مصحف خود چند کاغذ باد خواهی ساختن؟
۲
می کند موج حوادث رخنه چون جوهر در اوگر حصار خانه از فولاد خواهی ساختن
۳
خاکمالت می دهد چرخ مقوس همچو تیرشهپر خود گر ز برق و باد خواهی ساختن
۴
بال پرواز مرا اول به یکدیگر شکنگر مرا از دام خود آزاد خواهی ساختن
صفحهٔ ۱ از ۳