خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که باشد چون قلم از سینه چاکان سخنسرنمی پیچد به تیغ از خط فرمان سخن
۲
بود اگر تخت سلیمان را روان بر باد حکمبر نفس فرمانروا باشد سلیمان سخن
۳
از سلیمان سر نمی پیچید اگر دیو و پریلفظ و معنی هم بود در تحت فرمان سخن
۴
مد کوتاهی است عمر جاودان ز احسان اوخشک مگذر زینهار از آب حیوان سخن
صفحهٔ ۱ از ۳