خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست از منصور اگر مستانه می گوید سخناز زبان شمع این پروانه می گوید سخن
۲
نیست گوش حق شنو، ورنه مسلسل همچو موجنه صدف زان گوهر یکدانه می گوید سخن
۳
غافل از سررشته آن گوهر یکدانه استزاهدی کز سبحه صد دانه می گوید سخن
۴
نیست گوش اهل عالم محرم اسرار عشقزین سبب با خویشتن دیوانه می گوید سخن
صفحهٔ ۱ از ۴