خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۰۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون توان قانع به پیغام از لب دلبر شدن؟با دهان خشک نتوان از لب کوثر شدن
۲
حاصل نزدیکی سیمین بران دل خوردن استرشته از گوهر ندارد بهره جز لاغر شدن
۳
گوشه گیری می کند ناقص عیاران را تمامبی صدف صورت نبندد قطره را گوهر شدن
۴
پیروان از پیشرو دارند پیش رو سپرسینه می باید به تیغ افشرد در رهبر شدن
صفحهٔ ۱ از ۲