خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طیب‌الله عیشکم، لا اوحش‌الله من ابیلست انسی احبتی، والجفا لیس مذهبی
۲
سایه بر بندگان فکن، که تو مهتاب هر شبیسخنی گو، خمش مکن، که به غایت شکر لبی
۳
ما تسلیت عنکم، ما نسینا حقوقکمنصب عینی خیالکم لیس حسناه یختبی
۴
جان سوارست و فارسی، خر تن زیر ران اوزشت باشد که زیر خر، کند این روح مرکبی
صفحهٔ ۱ از ۴