خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۱۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببیندر رکاب ماه نو خورشید تابان را ببین
۲
گر ندیدی بر لب کوثر هجوم تشنگانگرد لعل آبدارش خط ریحان را ببین
۳
خستگان را در دل شبهاست افزون پیچ و تابدر سواد زلف، دلهای پریشان را ببین
۴
در غبار تیره نتوان دید ماه عید راگرد هستی برفشان ابروی جانان را ببین
صفحهٔ ۱ از ۳