خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلگل از می روی آتشناک جانان را ببینگلفشانی را تماشا کن، چراغان را ببین
۲
ای که می گویی چرا بی دین و دل گردیده ایچشم های کافر آن نامسلمان را ببین
۳
میوه فردوس را تاب نگاه گرم نیستاز نظر پوشیده آن سیب زنخدان را ببین
۴
سرسری چون آب ازین بستانسرا نتوان گذشتپای در دامن کش آن سرو خرامان را ببین
صفحهٔ ۱ از ۳