خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟که بیرون رفتن از دنیاست از کویش سفر کردن
۲
مشو غافل ز حال زیردستان در زبردستیکه سر را پاس می دارد به زیر پا نظر کردن
۳
تپیدن های دل آماده است این مژدگانی راچه افتاده است پیش از آمدن ما را خبر کردن؟
۴
تو کآخر می کنی خون در جگر امیدواران رادهان تلخ ما شیرین نبایست از ثمر کردن
صفحهٔ ۱ از ۲