خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آننیست کنجی که قناعت نبود بهتر از آن
۲
طرف صحبت اگر خضر و مسیحا باشدصحبتی نیست که خلوت نبود بهتر ازان
۳
مادر شکر به حسن طلب است آبستننیست شکری که شکایت نبود بهتر از آن
۴
شرم از هر سر مو تیغ زبانی داردنیست عذری که خجالت نبود بهتر از آن
صفحهٔ ۱ از ۲