خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آب شد بس که در آتشکده دل پیکاندل مجنون مرا گشت سلاسل پیکان
۲
صحبت راست روان بال و پر توفیق استکه ز آمیزش تیرست سبکدل پیکان
۳
نرسد بال و پر سعی به بی تابی دلمی رسد پیشتر از تیر به منزل پیکان
۴
نیست آرام به یک جای دل آزاران راکه بود در تن زخمی متزلزل پیکان
صفحهٔ ۱ از ۳