خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟باد با تخت سلیمان چه تواند کردن؟
۲
دیده شور ازان کان ملاحت داغ استبا نمکزار، نمکدان چه تواند کردن؟
۳
می برد تیرگی از شام شکرخنده صبحخط به آن چهره خندان چه تواند کردن؟
۴
عسل سبز شد از خط لب شیرین سخنشمور با این شکرستان چه تواند کردن؟
صفحهٔ ۱ از ۴