خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟من عاجز چه به تقدیر توانم کردن؟
۲
رخنه در ملک وجودم ز قفس بیشترستبه کفی خاک چه تعمیر توانم کردن؟
۳
چون نیاید به نظر حسن لطیفی که تراستخواب نادیده چه تعبیر توانم کردن؟
۴
نه چنان دور و درازست ترا زلف که منکوته این راه به شبگیر توانم کردن
صفحهٔ ۱ از ۳