خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۳۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟
۲
اگر چراغ سهیل از نسیم کشته شودتوان نمودن از سیب آن ذقن روشن
۳
عجب نباشد اگر سرنوشت خوان شده امکه گشت از خط ساغر سواد من روشن
۴
ستاره سوختگی خال چهره سخن استز نقطه ریزی کلک است این سخن روشن
صفحهٔ ۱ از ۲