خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۶۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کنزنهار ازین دزد کمربسته حذر کن
۲
در رشته بی طاقت جان تاب نمانده استشیرازه اوراق دل آن موی کمر کن
۳
دزدان دل شب دست به تاراج برآرنددر دور خط از خال رخ یار حذر کن
۴
از دامن خواهش بفشان گرد تعلقچون موج میان باز به دریای خطر کن
صفحهٔ ۱ از ۲